سلام دوستان عزیزم

به ویژه دوستانی که منتظر من بودند!

تابستون خوش گذشت؟

کجاها تشریف بردید؟

من بلاخره برگشتم به خونه مجازیم!

مطالب زیادی در ذهن یا روی کاغذ داشتم که می خواستم بنویسم اما ترجیح دادم مطلب خاصی ننویسم..........تا ببینیم......!

بالاخره فیلم - اتوبوس شب - رو هم دیدم. یادش بخیر خسرو شکیبایی!

یه چیزی می خواستم در مورد زبان فارسی بگم. چند روز پیش سه تا شوی هندی! توی یکی از درایو های سیستم پیدا کردم. مطمئنا کار برادرم بود چون همه نوع موسیقی گوش میده! برخلاف من که توی این قضیه حساسم.

خوب اما این چه ربطی به زبان فارسی داره!؟.

این ترانه هایی که خونده می شد زیر نویس فارسی داشت. من متوجه شدم که نفوذ زبان فارسی در زبان هندی کم نیست و کلمات مشترک زیادی این دو تا زبان دارن که علتش رو هم حتما می دونید!

خوبه کتابی در این زمینه نوشته بشه. شاید هم خودم یه روزی برم هند و زبان هندی رو خوب یاد بگیرم و کتابی در این مورد بنویسم!!!!

واقعاً زبان فارسی زبان شیرینیه و به گفته بسیاری از محققان ادبیات جهان از جمله ادوارد براون زبان فارسی بهترین، قوی ترین و کامل ترین زبان برای سرودن شعر به حساب میاد که البته اشعار موجود در زبان فارسی از قدیم تا به حال این مسئله رو اثبات می کنه.....

علاوه بر این نیما یوشیج؛ همان نیمایی که نمی شناسیم!!! و از نظر برخی از...... مطرود است!!! شعر فارسی رو دارای بی نهایت وزن می دونه که هر شاعری می تونه وزن خاصی رو در اشعارش داشته باشه و این بی حد و مرز است!

بگذریم!........... دوست دارم برخی واژه های مشترک میان زبان هندی ها! و زبان فارسی رو این جا بیارم!

( البته فقط اونایی که توی این ترانه ها بود)

وعده، من ، تو ، صنم ، قسم ، دم ( نفس)، هر دم ( هر لحظه )، محبت، کم ، حد، تنها، تصور، رنگ، کل ،حقیقت، زندگی، یک، گوارا، هزاران، خوشی، غم، عشق، عاشقی، دل، دلربا، خوشبو، احساس، دیوانه، بی تابی، راحت، موسم، هوش،چهره، یاد، راه، مشکل ، مهربان، سایه، داستان، منزل، جان، تشنگی، دنیا، اقرار، جادو، دلبر، عاشق، محسوس، صبح ، شام (شب)، نام، جدا، وفا، گلشن!!!!!!!!!!!!

خوب نظرتون چیه؟!

ضمنا خیلی زود میام به همتون سر میزنم مواظب خودتون باشید (:

دوستتون دارم

کبوتری باشید.......