*عبارتی که به ییلاق ذهن وارد شد

وسیع باش، و تنها ، و سربه زیر ، و سخت

*به تماشا سوگند

و به آغاز کلام

و به پرواز کبوتر از ذهن

واژه ای در قفس است

*گاه زخمی که به پا داشتم

زیر و بم زمین را به من آموخته است

*ساده باشیم

ساده باشیم چه در باجه یک بانک چه در زیر درخت

*و عشق، تنها عشق

مرا به وسعت اندوه زندگی ها برد

مرا رساند به امکان یک پرنده شدن

* بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است

* و تو تنهاترین «من» بودی

و تو نزدیک ترین « من» بودی

*زندگی چیزی نیست

که لب طاقچه عادت

از یاد من و تو برود

* میان ما سرگردانی بیابان هاست

بی چراغی شب ها

بستر خاکی غربت ها

فراموشی آتش هاست

 میان ما «هزار و یک شب» جست و جو هاست.

*مرگ پایان کبوتر نیست