یک روز فخر رازی ( فیلسوف و فقیه) با شاگردانش در اطراف شهر قدم می زد و دلایل یگانگی خدا را می گفت.

شاگردها هر دلیل را نقضی می تراشیدند و او باز دلیل دیگری می آورد. و می گفت به هزار و یک دلیل خدا یکی است. او هزار دلیل را گفت و هنوز شاگردان را با او گفت و گو هایی بود.

در همین وقت به کشاورزی رسیدند که بیل به دست مشغول آبیاری بود. فخر رازی به شاگردانش گفت: ببینید حتی یک کشاورز بی سواد هم می داند که خدا یکی است. سپس پیش رفت و بی مقدمه از پیرمرد کشاورز پرسید:

هی پیرمرد خدا چند تاست؟

پیرمرد کشاورز سر بلند کرد و آهسته گفت: یکی و باز مشغول کار شد.

فخر رازی پرسید: پیرمرد دلیل هم می توانی بیاوری؟

پیرمرد دهقان بی تامل خشمگین شد و بیل را کشید بالای سر و به طرف فخر رازی حمله برد و فریاد زد: پدر سوخته بی همه چیز، دلیل می خواهی؟

فخر رازی و شاگردان پا به فرار گذاشتند و پیرمرد دهقان مسافتی را بیل به دست به تعقیب آنان پرداخت.

وقتی تعقیب و گریز تمام شد، شاگردان از فخر رازی پرسیدند: جناب استاد دلیل تازه ای به دست آورده اید؟

او جواب داد: آری و این دلیل هزار و یکمی از همه دلایل قوی تر بود!

_ در فلسفه این دلیل را قبول تعبدی خداوند می نامند که تحت عنوان دلیل بیل هم می باشد!_

یه کمی هم سیاسی! وقتی هم مملکت در دست عناصر نظامی باشد ( از جمله آن برخی وزرای دارای پیشینه نظامی و تسلط سپاه در تعیین دولت ) و روزنامه در دست نظامی باشد ( منظور کیهان و جوان و صبح صادق و....) از دلیل بیل و دسته بیل زیاد استفاده می شود و آقایان نمی خواهند هیچ منتقد و معترضی داشته باشند و می خواهند همه آنها را پرستش و ستایش کنند.