هفته پیش به همراه چند تن از دوستانم به برخی شهرهای جنوبی سفر کردیم و به سختی توانستیم به همراه گروهی از راهیان نور مناطق جنگی را هم ببینیم. در هر محل یا شهری که می رفتیم با مردم آنجا صحبت می کردیم. دوست عزیزم آقای –الف- که پدرش در بخش حفاظت اطلاعات سپاه ..... است، اطلاعات زیادی را به ما ارائه داد و دوست عربم (که به خاطر نژاد ایرانی اش از عراق اخراج شدند) هم کمک فراوانی کرد! تا برای بیشتر سوالاتم پاسخ درست را بیابم.

نهایتا به این نتیجه رسیدم که حرفهایی که راجع به جنگ گفته می شود چقدر دروغ و سانسور شده است و مشخص نیست، وقت گفتن حقیقت چه زمانی است؟ آیا اصلا قرار است حقیقت گفته شود؟

آیا روزی خواهد رسید که بگویند مردی از جنازه برادرش سنگر ساخت برای دفاع! مردی دیگر! در اروند رود سر برادر زخمی اش را زیر آب کرد تا صدایش در نیاید و عملیات لو نرود! آیا روزی خواهد رسید که بگویند سربازان عراقی در مدرسه دخترانه سوسنگرد چه کردند؟ آیا خواهند گفت عربهایی که ادعای آب و خاک در خرمشهر و آبادان دارند از کجا آمدند و چه کردند؟! آنهایی که دخترشان را به بعثی ها هدیه دادند و جلوی سربازان عراقی گاو و گوسفند قربانی می کردند و حالا شدند عرب ایرانی! و زمین های دیگران را با دروغ تصاحب کردند.

آیا کسی خواهد گفت اشتباهات فراوانی در عملیات های مختلف از جمله طریق القدس، موجب کشته شدن بسیاری از جوانان ما شد؟ آیا کسی از اختلافات ارتش و سپاه خواهد گفت؟ آیا کسی خواهد گفت این عربها در جنگ با جوانان ما چه کردند؟ آیا کسی خواهد گفت که اگر جنگ تمام نشده بود ما مورد حملات اتمی قرار می گرفتیم؟!

اتحاد کشورهای اسلامی دروغ محض است. اتحاد ایرانی با عربهایی که تعصب نژادی جز ذاتشان است و بعد از این همه سال هنوز پیوندهای قبیله ای شان را حفظ کرده اند، محال است. عربهایی که هر لحظه می توانند حسین دیگری را به یزید دگری بفروشند، همان کاری که در جنگ تحمیلی انجام دادند. شاید شنیده اید که حتی مردم غزه خون های ارسالی از ایران را پس فرستادند! حق ما را می خورند اما خون ما را کثیف می دانند!

حق ملت ما به شکم چه کسانی سرازیر می شود؟

آیا کسی خواهد گفت که جوانان ما در جنگ تحمیلی به خاطر حفظ آب و خاک و ناموس و هویت ایرانی مان چه کردند؟ و در پس پرده چه خبر بود!

و اکنون با بیش از هفت هزار سال تمدن و فرهنگ باید مقلد عرب باشیم تا در اتحادیه های پوچ عرب های قبیله ای! جایی داشته باشیم و مثل کودک یتیمی گدایی آنها را کنیم! و سعی کنیم تا « و لا الضالین » را درست تلفظ کنیم! تا « گمراه » نشویم!! و تاریخ تحریف شده اسلام، گذشته مان باشد. افسوس و صد افسوس......

آیا روزی نیزارها و تپه های رملی سخن خواهند گفت از خون برادرانم.........